Tamoxifen'i bırakmak…

   (Bu post ile bundan önceki post arasındaki hikaye 10 Amazon yüksek doz yaşam kitabında bulunmaktadır)
 Meme kanserinin en büyük sebeplerinden biri östrojen hormonu olduğu için tedavi sonrasında 5 ile 10 yıl arası kullanılan hormon baskılayıcı ilaçtır tamoxifen.
  Çok riskli birşey yaptım belki de ama 1 yıl kullandıktan sonra ilacı bırakmaya karar verdim. Dayanamadım aslında paranoyalara. İlacın rahim kanserine sebep olması beni hep tetikte tuttu. En ufak şeyde doktora koşmaya, iki ayda bir smear testi yaptırmaya başladım. Çok şükür birşey çıkmadı ama bu korku bana yetti. Bir yerimde bişi çıkacak herşeyi yeni baştan yaşayacağım diye doktoruma bir an önce bebek istediğimi, bu yüzden ilacı bırakacağımı, sonra neremi istiyolarsa alabileceklerini söyledim.
   Sonuçlarım da üstüne temiz çıkınca, ilacı bırakmamda bir sakınca olmadığını ama 2 ay içinde gebelik olmazsa ilaca yeniden başlayacağımı söyledi. O gün “hadi bismillah” diyip ilacı bıraktım.
Kardeeş o günden sonra menapozlu teyzelere döndüm ben !!!
 – Ay üşüyorum, sırtıma soğuk geliyor evladım kapatıverin o camı.
 – Hoof çok sıcak, aman bu ne sıcak. Hava yok bu odada camları açsanıza emmişsiniz bütün oksijeni camışlar.
   Bir sinir harbi, bir ağlama krizi. Hop iki saniye sonra kahkalarla karnımı hoplata hoplata gülme. Ben de sanıyorum ki hastalık beni olgunlaştırdı, artık hiçbir şeye üzülmüyorum, çok güçlüyüm. Meğer östrojen hormonum baskılandığı için erkek öküzlüğü sarmış beni. Bi duyarsızlık bi odunluk çökmüş üstüme. Birden yeniden kadın olmak çarptı beni. Umarım kadınlığa çabuk alışırım zira zırıldak halimi pek özlememişim :/

1 Yorum Var

Bir Cevap Yazın

Navigate
Tasarım : Blogger Tasarım