Gezi

Sea Life İstanbul

Evde Ela ile geçirdiğimiz vakitler nasılsa anlamıyor, o yüzden en eğlendiği şeyi yapalım “hebele hübele” diye şebeklikler ile geçmeye başlamıştı. Bir gün halası bize geldiğinde Ela’ya gel gel demeyi 1 saatte öğretince bana bi aydınlanma geldi. Bu çocuk anlıyor, anlamakla kalmıyor öğreniyor!! “Lan çocuk anasını babasını mağara adamı sanacak” diye beni bi panik aldı! Birşeyler yapma vakti geldi. Evet asıl olay bundan sonra başlıyor. Bundan sonra atacağımız her adım onun geleceğini şekillendirecek. Bundan sonra biz ne verdiysek o sünger gibi çekecek! Bunu düşündükçe insan evde Türk Dil Kurumu titizliğinde konuşmak istiyor. Bütün kitapları, eğitici kartları, tüm duyuları harekete geçiren oyuncakları kucağına yığmak istiyor. Ama gözardı ettiğimiz bir şey var. Bebeğin görsel hafızası! “Gel gel” demeyi bakarak öğrenen bebek etrafında görüğü herşeyi belleğine atmıyor mu? Evdeki kediye bile insanlardan daha farklı tepkiler veren bebeğimi fazla küçümsediğimi farkettim. Şu ana kadar aslında herşeyin ne kadar kolay olduğunu da.. Mama ver altını…

Navigate
Tasarım : Blogger Tasarım